کلبه متروک

   قرار بعدی تالار مردگان

اولین پنجشنبه ای که نیستم

نه گل؛ نه گلاب؛ نه خیرات

تورا می خواهم ؛تو را

تو که پای هیچ یک از قرارها نیامدی!!!

 ******************

سایه شوم نیستی

ایستاده است با وجودی مسخ شده،

با احساسی راکد،

خیره شده به نقطه ای گم؛حجم سرد و

سنگین سکوتی مبهم

ریخته در چشمانش؛

در نگاهش هیچ موج میزند،

شاید در اعماق وجودش به دنبال آن واقعیت

 تلخ دیروزین

 که در ویرانی جریان امروزش نقش

نفس را دارد،

شاید نفرین پیرزن همسایه که خیلی قبل تر ها

 زنگ در

خانه اش را میزدو بی مهابا میگریخت؛

شاید معصومیت نگاه پسرک وقتی بی رحمانه توپ

پلاستیکی

اش را درید،

شاید  شاید  شاید...

نمی داند به عقوبت کدامین گناهش است که

اینک

چون جزامی ها مطرودشده؛ودر انزوایش مطرودش

 باید

 طاعون وجودش را بسوزاند؛

میخواهد

گردنش را به آغوش ریسمان گره خورده مرگ

بسپارد

تنها فاصله میان بودن ونبودنبه وسعت

ازدیاد یک حرف

 یک نقطه

حرفی به نام پایان و نقطه ای به

نام مرگ

**********************

مرداني هستند

مرداني هستند

 
خواستار كوه‌هايي

كه حمل كنند نام‌هاشان را در طول زمان.

سنگ‌نبشته‌ها آن‌قدر كافي نيستند

يا سرسبز،

و فرزندان به دوردست‌ها مي‌روند

براي از دست دادن دست پدرهایشان

كه همواره مشت در نظر خواهد آمد.

من دوستي داشتم:

زيست و مرد در سكوتي محض

و با متانت.

مانده نه كتابي، نه فرزندي، يا معشوقه‌اي براي

مويه كردن.

نه سوگ‌سرودي در كار

تنها نشاني از اين كوه

كه بر آن قدم مي‌گذارم،

گذرا، تاريك و به ملايمت سپيد

در احاطه‌ي مه‌اي بي‌رنگ

چنين مي‌نامم اين كوه را بعد از او.

دنیا

دنیا را به بچه ها بدهیم دستکم برای یک روز

و درختان جاودان بر آن خواهند کاشت

 

ذهنم هنوز می تپد و قلبم آزاد است .

اوج می گیرم ,

 آسمانها همه می خندند

زمین با عشق زمان را می نگارد

کوهها صبر زمان را آموخته اند

خورشید درخشش را می آموزد

و طبیعت لبخند را می آموزد

ما چه می آموزیم ؟؟؟؟؟

شعري كه در ترس آرام مي گيرد

من ديوانه‌ي توام

و اين را حتا ديوانه‌ها مي‌ترسند بفهمند

و ترس تنها چيزي است كه من از آن مي‌ترسم  

  ((  شاعر: گم‌نام ))

********************************

به خود مي‌گويم چند نفر در اين شهر

به خود مي‌گويم چند نفر در اين شهر

 
در اتاق‌هاي مبله زندگي مي‌كنند.

******************************

تنهايي ارباب و آغوش غلام

به بانك‌دار يا دكتر نخواهم‌گفت.